دانشنامه نفت, مقالات

حلال ۴۰۲ چیست؟

Oil-Solvents

 حلال ۴۰۲ چیست ؟

حلال ۴۰۲ یکی از زیر شاخه‌های وایت اسپریت است که در دسته آروماتیک پایین قرار دارد. این نوع حلال ماده‌ای بی‌رنگ است و انحلال‌پذیری آن در آب بسیار کم است. حلال ۴۰۲ را با نام حلال ویژه نیز می‌شناسند که به عنوان مرکب چاپ، حلال مواد آرایشی و بهداشتی، چربی‌گیر سطوح فلزی و … مورد استفاده قرار می‌گیرد. این ماده بر اساس نوع تولید در سه گروه رتبه‌بندی می‌شود و بسته به نوع تولید کاربردهای مختلفی دارد.

حلال-402

حلال ۴۰۳: 

 حلال ۴۰۳ در دسته حلال‌های آروماتیک بالا قرار دارد و حدود تقطیر آن بین ۱۵۲ تا ۱۹۸ درجه سانتی‌گراد است. از جمله مواد اولیه برای تولید حلال ۴۰۳ می‌توان به نفت سفید، گازوئیل و روغن سوخته اشاره کرد.این نوع حلال به عنوان رقیق کننده در صنایع الکل سازی، صنعت چاپ و رنگ سازی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

 

روش تولید حلال ۴۰۲:

حلال­های نفتی برش­های میان تقطیری هستند که به­طور مستقیم یا غیرمستقیم از نفت به­دست می­آیند. دامنه برش و نوع ترکیب آنها توسط تولیدکننده برحسب کاربرد نهایی آنها تعیین می­شود. حلال­های نفتی به­طور وسیعی در صنایع مختلف شیمیایی از جمله صنایع رنگ، روغن­های صنعتی، چاپ، لاستیک سازی، چرمسازی و صنایع فلزی مورد استفاده قرار می­گیرند. بهترین خصوصیت حلال­های نفتی شفافیت، بیرنگ بودن و غیرقابل امتزاج بودن آنها با آب است ولی در حلال­های آلی مشابه حل می­شوند، قدرت حلال بستگی به نوع هیدروکربن­های تشکیل­دهنده آن و به­خصوص مقدار آروماتیک­های موجود در آن دارد. حضور هرکدام از هیدروکربن­ها روی خصوصیات فیزیکی و شیمیایی حلال، مثل قدرت حلالیت، ویسکوزیته، دانسیته، بو و نوع کاربرد آن اثر دارد. حلال ۴۰۲ از تقطیر نفت سفید به دست می­آید و نفت سفید از تقطیر جز به جز نفت خام در دمای ۱۴۰ تا ۲۷۵ درجه سانتیگراد به دست می آید. به طور کلی نفت سفید مخلوطی از مایعات نفتی است که شامل هیدروکربن هایی  با ۱۰ تا ۱۶ اتم کربن به صورت زنجیره ای و شاخه ای  می شود و وایت اسپیریت مخلوطی از ترکیبات آلیفاتیکی و آلیفاتیکی حلقوی می­باشد که دارای هیدروکربن هایی با تعداد کربن ۷ تا ۱۲ می باشد. در نتیجه با کراکینگ نفت سفید سنگین  می توان به این ماده سبک تر دست یافت.

تقطیر نفت سفید سه جزء  را بین ۱۴۰ تا ۲۱۵ درجه تولید می کند. برش اولیه تقطیر این ماده حاوی ۲۰ % محتوای آروماتیک است که همان حلال  نوع صفر می باشد. حلال نوع ۱ از هیدرودیسولفوریزاسیون نوع صفر به دست می آید و از هیدروژناسیون آن حلال نوع ۳ با کمتر از ۵ % آروماتیک به دست می آید که همان وایت اسپیریت بدون بو است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.